Testiranje na hepatitis C

Podeli sa prijateljima...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Ako imate bilo koji faktor rizika za hepatitis C, onda je sledeći korak testiranje. Početno testiranje na hepatitis C sastoji se iz  tri dela. Prvi je test na HCV antitela i pokazuje da li ste bili izloženi virusu. Drugi je test virusnog opterećenja (viral load), i on otkriva da li ste ne samo bili izloženi virusu nego da li zapravo imate  hepatitis C. Ako je taj test pozitivan, onda se izvrši genotipski test da biste saznali koju vrstu hepatitisa C imate.

Testiranje na HCV antitela:

Dijagnostikovanje hepatitisa C započinje testom na antitela. Antitela na HCV mogu se otkriti u krvi, obično u roku od dva ili tri meseca nakon što virus udje u telo. Ako je osoba pozitivna na HCV antitela, znači da je ranije bila izložena virusu. Oko 15 do 25 procenata osoba koje su inicijalno zaražene HCV-om mogu da izbace virus iz svog tela, obično u roku od šest meseci od izlaganja, pa je sledeći korak da se potraži  virus u krvotoku, koristeći virusni test opterećenja . Ako osoba ima akutnu infekciju, što znači da je nedavno bila inficirana HCV-om, antitela možda još nisu formirana, tako da je virusno opterećenje potrebno za potvrđivanje infekcije.

Testiranje na HCV virusno opterećenje (viral load) :

lekar može da zatraži kvalitativni HCV RNK test  da bi se utvrdilo da li se virus nalazi u krvotoku. Lekar takodje može da zahteva i kvantitativni HCV RNK test da bi se utvrdilo HCV virusno opterećenje  ( viral load : broj HCV u krvi). Za otkrivanje HCV RNK koriste se različite metode, uključujući TMA (transcription-mediated amplification: amplifikacija posredovana transkripcijom), PCR (polymerase chain reaction :polimerazna lančana reakcija) i bDNA (razgranata DNK). Kvalitativno testiranje virusnog opterećenja ima tendenciju da bude osetljivije od kvantitativnog testiranja. Testiranje na  opterećenje virusom koristeći PCR ili TMA su osetljivije metode od bDNA testiranja.

Testiranje opterećenja HCV-a (viral load testing)  se koristi tokom lečenja kako bi se utvrdilo koliko dobro lekovi deluju. Povećanje i smanjenje HCV RNK nije povezano sa progresijom(napredovanjem) bolesti, tako da kvalitativni test virusa nije mnogo koristan kada se ne prima terapija. Rezultati HCV virusnog opterećenja ne mogu predvideti nastanak ciroze  ili otkazivanja jetre.

HCV genotipsko testiranje:

Genotip se odnosi na genetsku strukturu ili sastav živih organizama. Virus hepatitisa C ima sedam različitih genotipova, koji su numerisani po redosledu njihovog otkrivanja. Svaki od ovih genotipova ima podtipove, koji su takodje označeni po redosledu otkrivanja. Važno je znati  genotip hepatitisa C, zbog odredjivanja najefikasnije  terapije. HCV genotip takođe pomaže u predviđanju uspešnosti lečenja HCV-a, ali inovativni lekovi sa visokom stopom izlečenja učinili su to manje potrebnim.

U svetu je najčešći HCV genotip 1 sa  46 %. U Sjedinjenim Državama, 75 procenata svih HCV infekcija čini genotip 1; Genotipovi 2, 3 i 4 su manje česti u Sjedinjenim Državama, a ostali genotipovi su retki. Genotip 7 ​​je otkriven 2013. godine i postoji samo jedan poznati slučaj. Moguća je infekcija sa više HCV genotipova;  najčešće medju intravenskim korisnicima droge i ljudima  koji su primili kontaminirane krvne proizvode  pre 1987. godine (kada je započela virusna inaktivacija), ili transfuziju krvi do jula 1992. godine (kada su uvedeni efikasni postupci skrininga  krvi).

Izvor: hepmag.com

Podeli sa prijateljima...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email